Posted in Ճամբար, Uncategorized

Ճամբարային 2 օր

Այսոր իմ օրը շատ լավ անցավ: Ընկեր Զառայի հետ կոլաժ էինք պատրաստում: Իսկ հետո գնացինք երգելու մի քանի երգ երգեցինք իսկ հետո գնացինք լողավազան ես և իմ ընկեր Արսենը ջրի մեջ  խաղացինք  իսկ հետո դուրս եկանք և պարկեցինք արևին: Լողից հետո գնացինք ընկեր Քրիստինեյի խմբի հետ խաղեր խաղալու նրանք երկու անքամ հախթեցին իսկ մյուս խաղին մենք հաղդեցինք:

Posted in Uncategorized

Ստեփանավան

Քաղաքը գտնվում է Ձորագետի հովտում, գետին հարակից հարթավայրի վրա, Բազումի լեռնաշղթայից հյուսիս։ Հեռավորությունը Երևանից 144 կմ է, Վանաձորից՝ 30 կմ։ Ծովի մակարդակից 1400 մ բարձրության վրա։

Պատմություն

Ստեփանավան քաղաքը դարերի պատմություն ունի։ Դեռևս մ. թ.ա. 2-րդից 1-ին դարերում Ստեփանավանն իր շրջակայքով կազմել է Մեծ ՀայքիԳուգարք նահանգի Տաշիր գավառի մի մասը և մտել է Արտաշեսյան թագավորության մեջ։ Մ.թ. 1-ից 4-րդ դարերում եղել է Արշակունյաց թագավորության կազմում։ 385 թ.-ին Մեծ Հայքի բաժանումից հետո Տաշիր գավառի մեջ մնացել է հայկական մարզպանության կազմում։ 10-րդ դարում եղել է պատմական Տաշիր-Ձորագետի (Կյուրիկյանների) թագավորության մայրաքաղաքը՝ Լոռե բերդաքաղաքով։ Դավիթ Անհողինի (989-1048 թթ.) օրոք Կյուրիկյանների թագավորությունը հզորացավ և ընդլայնեց թագավորության տարածքները, իսկ Ստեփանավանի տարածքը “Լոռե” անվանումով կազմեց թագավորության կալվածքի մի մասը։ 1185 թ.-ից սկսած Ստեփանավանն իր շրջակա տարածքներով Լոռու կազմում տրվեց Զաքարյաններին։Ստեփանավանի նոր հուշարձաններից մեկը

1118-1122 թթ. վրաց թագավոր Դավիթ Շինարարը մաքրեց Լոռին թուրք սելջուկներից և այն միացրեց Վրաստանին։

17-րդ դարի սկզբին Ստեփանավանի տարածք են գաղթում Շահ Աբասի հալածանքներից փախած հայեր և հիմնում են Չեչմանիս բնակատեղին։

1801 թվին Տաշիր գավառի կազմում Ստեփանավանի տարածքը նույնպես կցվել է Ռուսաստանին։ Այդ տարիներին Ցարական Ռուսաստանի Եկատերինա կայսրուհու գահակալության ժամանականերից այս տարածքներ են աքսորվում մեծ թվով սպաներ, նաև կուսանոցների կույսեր, ովքեր ընտանիք կազմելով հիմնում են Սլաբոդկա անունով նոր թաղամասը։ Ներկայումս դրանք Կոմիտաս, Մայակովսկի, Անդրանիկ փողոցներն են, ուր մինչև հիմա էլ կան ռուսական տիպի տներ։ Մայակովսկի փողոցի տներից մեկում էլ բնակվել են ռուս մեծ բանաստեղծ Մայակովսկու ծնողները։

 

imgres

Posted in Հայրենագիտություն, ճամփորդություն

Ճամփորդություն Զանգիի հունն ի վեր

Իմ ճանփորդությունը դեպի <<Գետամեջ>> գյուղ շատ լավ անցավ: Մենք գնացել էինք ընկեր Սոնայի և ընկեր Արմինեյի հետ: Առաջինը գնացինք ընկեր Սոնայի բարեկամի տուն, որտեղ անցել էր ընկեր Սոնայի մանկությունը: Այն շատ գեղեցիկ տուն էր և շատ գեղեցիկ վայրում էր կառուցված: Մեզ շատ ջերմ ընդունեցին: Հետո մեր բերած ուտելիքները կերանք,  մի քիչ խաղացինք ու գնացինք այնտեղի ձկներով լի լողավազան: Այդ լողավազանի կողքին մի շուն կար կապված, այդ շունը ինձ այդքան էլ դուր չեկավ, որովհետև նա կծան էր: Հետո գնացինք Հրազդան գետի մոտ այն շատ գեղեցիկ էր, բայց որ աղտոտված չլիներ ավելի գեղեցիկ կլիներ: Քիչ անց գնացինք մի  ճանապարհով, չեմ հիշում այդ ճանապահը ուր էր տանում: Հետո մի տատիկի տեսանք, նա իր ցուլին բերել էր արածելու, նրանից հարցազրույց վերցրեցինք, ասաց որ առաջվա գյուղի և այժմյան  գյուղի միջև ոչինչ չի փոխվել: Հետո վերադարձանք տուն, այնեղ մեր տարիքի տղա կար, նա նույնպես ընկեր Սոնայի բարեկամն էր: Նրա հետ հոլ պտտեցրինք և գնդակ խաղացինք: Շարժվեցինք մի տեղ, որտեղից երևում էր Նոր-Հաճնի կամուրջը, որը շատ գեղեցիկ էր: Հետո գնացինք մի վայր, որտեղով նույնպես հոսում էր Հրազդան գետը: Այնտեղ այնքան գորտեր կային, որ ես կյանքումս չէի տեսել: Հետո գնացինք եկեղեցի մտանք, մոմ վառեցինք, դուրս եկանք եկեղեցու դիմաց, այնտեղ ես և իմ ընկեր Մարկը գնդակ խաղացինք, իսկ հետո ուրախ գնացինք դպրոց, որտեղ մեզ էին սպասում մեր ծնողները: