Posted in Հայրենագիտություն, ճամփորդություն

Ճամփորդություն Զանգիի հունն ի վեր

Իմ ճանփորդությունը դեպի <<Գետամեջ>> գյուղ շատ լավ անցավ: Մենք գնացել էինք ընկեր Սոնայի և ընկեր Արմինեյի հետ: Առաջինը գնացինք ընկեր Սոնայի բարեկամի տուն, որտեղ անցել էր ընկեր Սոնայի մանկությունը: Այն շատ գեղեցիկ տուն էր և շատ գեղեցիկ վայրում էր կառուցված: Մեզ շատ ջերմ ընդունեցին: Հետո մեր բերած ուտելիքները կերանք,  մի քիչ խաղացինք ու գնացինք այնտեղի ձկներով լի լողավազան: Այդ լողավազանի կողքին մի շուն կար կապված, այդ շունը ինձ այդքան էլ դուր չեկավ, որովհետև նա կծան էր: Հետո գնացինք Հրազդան գետի մոտ այն շատ գեղեցիկ էր, բայց որ աղտոտված չլիներ ավելի գեղեցիկ կլիներ: Քիչ անց գնացինք մի  ճանապարհով, չեմ հիշում այդ ճանապահը ուր էր տանում: Հետո մի տատիկի տեսանք, նա իր ցուլին բերել էր արածելու, նրանից հարցազրույց վերցրեցինք, ասաց որ առաջվա գյուղի և այժմյան  գյուղի միջև ոչինչ չի փոխվել: Հետո վերադարձանք տուն, այնեղ մեր տարիքի տղա կար, նա նույնպես ընկեր Սոնայի բարեկամն էր: Նրա հետ հոլ պտտեցրինք և գնդակ խաղացինք: Շարժվեցինք մի տեղ, որտեղից երևում էր Նոր-Հաճնի կամուրջը, որը շատ գեղեցիկ էր: Հետո գնացինք մի վայր, որտեղով նույնպես հոսում էր Հրազդան գետը: Այնտեղ այնքան գորտեր կային, որ ես կյանքումս չէի տեսել: Հետո գնացինք եկեղեցի մտանք, մոմ վառեցինք, դուրս եկանք եկեղեցու դիմաց, այնտեղ ես և իմ ընկեր Մարկը գնդակ խաղացինք, իսկ հետո ուրախ գնացինք դպրոց, որտեղ մեզ էին սպասում մեր ծնողները: