Posted in Հայոց լեզու, Uncategorized

Թելադրություն

Անտառում

Հինավուրց անտառը վրդոհվված էր: Մի չարագործ, կանգնել էր հսկա ծառի տակ և ուղղակի արմատի մոտից կացնահարում էր: Հարվածի ձայնն արձագանքեց մոտակա բերրի դաշտերում, կողքի գյուղում: Հովվաշուշանը սրեց ականջները: Անտառի առվակը զայրույթից վշշում էր ու թշշում, բայց անօգուտ: Հարվածներն անխնա շարունակվում էին: Ծառը նվում էր ցավից, սակայն մարդն արհամարհում էր ճռռացող ծառի բողոքը: Ծառը տապալվեց: Կարծես մրրկաշունչ քամի անցավ խռովված անտառի միջով:

հովվաշունը-Հովվաշունը, հովվաշուն, հովվաշուն, հովվաշուն, հովվաշուն

արհամարհում-արհամարհում, արհամարհում, արհամարհում, արհամարհում

ճռռացող-ճռռացող, ճռռացող, ճռռացող, ճռռացող, ճռռացող, ճռռացող

վրդովված-վրդովված, վրդովված, վրդովված, վրդովված, վրդովված, վրդովված, վրդովված

մրրկաշունչ-մրրկաշունչ, մրրկաշունչ, մրրկաշունչ, մրրկաշունչ, մրրկաշունչ, մրրկաշունչ

Թատրոն

Հին հունաստանն է թատռոնի ծննդավայրը: Սկզբնական շրջանում թատերական ներկայացումները այգեգուտի ավարտին նվիրված տոնահանդեսներ էին:  Մարդիկ ուրախանում էին բերրի հողերից ստացած արցունքի, հաջորդ տարվա համար: Դերասանները հանդես էին գալիս դիմակներով, իսկ բարցրահասակ երևալու համար հաստ ներբաններով ոտնամաններ էին հագնում: Թատրոնն ընդանրապես փարաբանել է մարդկային խորունկ միտքը, անբիծ և համարձակ զգացմունքները, արդարությունը: Մյուս կողմից ծաղրել է ունեվորների մարդկային վատ հատկանիշները, ընդդիմացել բռնությանը:

Հունաստան-հունաստան, հունաստան, հունաստան, հունաստան, հունաստան

ունևոր-ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր, ունևոր

բարձրահասակ-բարձրահասակ, բարձրահասակ, բարձրահասակ, բարձրահասակ

փառաբանել-փառաբանել, փառաբանել, փառաբանել, փառաբանել, փառաբանել

այգեգութ-այգեգութ, այգեգութ, այգեգութ, այգեգութ, այգեգութ, այգեգութ

թատրոն-թատրոն, թատրոն, թատրոն, թատրոն, թատրոն, թատրոն, թատրոն

անհամարհել