Posted in Հեռավար֊արցանց ուսուցման, Գրականություն, Uncategorized

Իմ ընտանեկան դպրոցը

Ավագ քույրս՝ Մելինեն, սովորել է կրթահամալիրի ավագ դպրոցում: Նա միշտ առանձնահատուկ ոգևորությամբ է մասնակցել կրթահամալիրի ընթերցողական նախագծերին:Այս անգամն էլ բացառություն չէր, և երբ իմացավ  Չարենցյան ընթերցումների մասին, որոշեց իր մասնակցությամբ ոգևորել ինձ: Քանի որ ձայնագրվել չեմ սիրում, սկզբում հրաժարվեցի մասնակցել: Բայց երբ լսեցի Մելինեի և իմ կրտսեր եղբոր՝ Դավթի ընթերցումները, որոշեցի ինքս էլ փորձել: Ձայնագրվելուց հետո մայրիկս լսեց և շատ ոգևորվեց: Ընտանիքիս մնացած անդամները նույնպես հավանեցին: Երբ առաջին ընթերցումս հրապարակեցի բլոգումս, ուսուցիչներիս հիացմունքի, գովեստի խոսքերը ոգևորեցին ինձ, այսպիսով հաղթահարեցի այդ բարդույթը: Մայրության տոնին մասնակցեցի <<Ձոն>> ստուգատեսին և որպես նվեր` ընթերցեցի իմ ամենասիրելի հեղինակի՝ Թումանյանի քառյակներից: Հետո մորաքրոջս առաջարկությամբ, որոշեցինք ընտանեկան մարզումներ իրականացնել: Այստեղ էլ ես պետք է ոգևորեի Դավթին, քանի որ նա հրաժարվում  էր տեսախցիկի առաջ մարզվելուց: Մենք միասին մարզվեցինք, ու Դավթին դա շատ դուր եկավ: Մեզ միացավ նաև մեր փոքրիկ քույրիկը՝ Աստղիկը: Սա էլ պատմող՝  տեսանյութը: Հետո սկսեցի մասնակցել ընթերցողական մյուս նախագծերին՝ Սահյանականը մայիկիս հետ, իսկ հոգևոր ընթերցումները մորաքրոջս: Ընտանեկան նախագծերից է նաև ապրիլյան <<Խոնարհումի և նվիրումի>> նախագիծը: Քանի որ այդ ընթացքում հայրիկիս հետ մասնակցում էի տնամերձ այգու խնամքի աշխատանքներին, որոշեցինք հենց այդ օրը վարդատունկ, ծաղկատունկ կազմակերպել: Տնկեցինք յասամանի և վարդի թփեր: